شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٦٥ - مثل

دل جان روشن: دل آگاه، داراى دل بينا. و آوردن لقب «استاد» براى نشان دادن مقام معنوى اوست، به ظاهر بنده و به دل استاد همه.

امير مؤمن: چنانكه نوشته شد هلال غلام مغيرة بن شعبه بود و مغيره يك سال پس از صلح حديبيه مسلمان شد و اگر اين داستان در مكه رخ داده در آن وقت مغيره نه مؤمن و نه مسلمان بوده است، و در مدينه هم مغيره، چنان دستگاهى نداشته.

نظر بليسانه داشتن: به ظاهر نگريستن. چنانكه ابليس ظاهر آدم را ديد و گفت من آن راكه از خاك است سجده نمى كنم. (مولاى هلال ظاهر او را مى ديد كه غلامى فرمانبردار است و از حقيقت او آگاه نبود.) پنج و شش: پنج حس و شش جهت، و مقصود از پنج و شش حواس ظاهرى و ابعاد جسمانى است. (مالك هلال برون او را مى ديد و از نور درون او كه اصل است آگاهى نداشت.) هر پيمبر اين چنين بد: پيمبرا به ظاهر چون ديگر مردم اند، اما درون آنان به نور الهى روشن است.

مناره ديدن: به ظاهر نگريستن.