شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٧١٥ - رجوع كردن به قصه پروردن حق تعالى نمرود رابى واسطه مادر و دايه در طفلى

جعلنى الله طعامك ...»: و گفته اند كرمكى ز تن او بيفتاد آن را بر جايى كه بود بازگرداند گفت بخور همانا خدا مرا طعام تو ساخته. (ج ٦، ص ٢٩٠) يد: در لغت به معنى دست، و مجازا به معنى نيرو. تسلط. (ايوب را بر كرم ها مهربان ساخته بودم كه چون فرزندشان از خود دور نمى كرد، كرم ها نيز چون فرزند از او دور نمى شدند.) ورنه تا خود ...: مادران از كودك پرورى آموختم تا كودك لطف بى سبب مرا ببيند و بداند بايد از من يارى خواهد و براى او عذرى نماند و از ديگران شكوه نكند.

حضانة: پروراندن. (نمرود اين پرورش را از من ديد ولى به جاى سپاس نافرمانى پيش گرفت.) خداى بزرگ بنده را صد گونه لطف مى كند و نعمت مى دهد تا از آن لطف و انعام بدو راه برد و او را بشناسد و به قدرت او پى برد و از اسباب ظاهرى ببرد و تنها بدو متوسل شود و حجتى براى او بر وى نماند. ليكن آنان ناسپاسى پيش مى گيرند و به انكار بر مى خيزند نمونه اين بندگان شاه زاده است كه انعام شاه را ديد و به انكار گراييد، نيز نمرود و هزارن نمرودخوى ديگر.