شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٥١ - قال النبى

جذب سمع است ار كسى را خوش لبى است‌

گرمى و جد معلم از صبى است‌

چنگينى را كو نوازد بيست و چار

چون نيابد گوش گردد چنگ بار

نه حراره يادش آيد نه غزل‌

نه ده انگشتش بجنبد در عمل‌

گر نبودى گوش هاى غيب گير

وحى ناوردى ز گردون يك بشير

ور نبودى ديده هاى صنع بين‌

نه فلك گشتى نه خنديدى زمين‌

آن دم لولاك اين باشد كه كار

از براى چشم تيز است و نظار

عامه را از عشق همخوابه و طبق‌

كى بود پرواى عشق صنع حق‌

آب تتماجى نريزى در تغار

تا سگى چندى نباشد طعمه خوار

رو سگ كهف خداونديش باش‌

تا رهاند زين تغارت اصطفاش‌

زآنكه قدر مستمع آيد نبا

بر قد خواجه برد درزى قبا

سخن را نيوشيده بايد نخست‌

گهر بى خريدار نايد درست‌