هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٩٥ - نشانههاى ظهور

٩- از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمود:

«پيش از قيام قائم پنج نشانه باشد: يمانى، سفيانى، منادى كه از آسمان ندا مى‌دهد، خسف در بيداء، و كشته شدن نفس زكيه. فرمود: بين (قيام) قائم آل محمّد و كشته شدن نفس زكيه جز پانزده روز فاصله نباشد». [١]

همان امام عليه السلام در حديث ديگرى فرمايد:

«پنج روز اوّل از ماه رمضان، پيش از قيام قائم، خورشيد مى‌گيرد». [٢]

علاوه بر آنچه گفته شد نشانه‌هاى بسيار ديگرى نيز ذكر شده كه به خاطر وجود تشابه ميان آنها و رواياتى كه بيان گرديد، به همين مقدار بسنده كرديم. از امام صادق عليه السلام نقل كرده‌اند كه فرمود:

«كوفه از وجود مؤمنان خالى خواهد شد، علم و دانش از آن رخت بربسته و نهان شود چنانكه مار در سوراخش پنهان مى‌گردد، سپس علم و دانش در ديارى كه قم ناميده مى‌شود آشكار مى‌شود و اين شهر، معدن علم و فضل مى‌گردد تا زمانى كه در زمين مستضعفى در دين باقى نماند حتّى دو شيزگان پشت پرده. اين امر صورت نمى‌گيرد مگر هنگام نزديك شدن ظهور قائم ما.

پس خداوند (قم) و مردم آن را قائم مقام حجّت قرار مى‌دهد و اگر چنين نمى‌بود زمين، اهلش را در كام خود فرو مى‌برد. و در زمين حجّتى نمى‌ماند تا علم از او به ديگر سرزمينها در مشرق و مغرب سرازير شود و بدين وسيله حجّت خدا بر خلق تمام گردد تا آنكه كسى بر زمين نمى‌ماند كه دين و علم بدو نرسيده باشد. سپس قائم ظاهر مى‌شود و سبب كيفر خداوند و خشم وى بر بندگان‌