هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٧٥ - شمايل و صفات امام غائب

بينى‌اش بر آمده است، بينى عقابى دارد و پيشانى بلند. او خاشع است و نازك مثل شيشه، هيبتش مردم را مى‌ترساند، به مردم و دلها نزديك است، شيرين گفتار و خوش سيماست، ساقهايش باريك است و بدنى نيرومند دارد، چون بر كوه بانگ زند صخره‌ها از هم بپاشند و فروريزند، دست بربنده‌اى نمى‌نهد جز آنكه دلش همچون پاره‌هاى آهن (سخت و نيرومند) مى‌گردد، نه بسيار بلند بالاست و نه بسيار كوتاه بلكه ميانه قامت است، سَرِ گرد دارد و سينه فراخ، بلند پيشانى است و ابروهايش پيوسته است، بر گونه راستش خالى است گويا دانه مشك است كه بر قطعه عنبر ساييده باشند».

٦- امام رضا عليه السلام نيز اوصاف امام را چنين بيان كرده است:

«او شبيه من و شبيه موسى بن عمران است. هاله‌هايى از نور او را احاطه كرده كه به پرتو قدس درخشيدن گيرد. داراى اعتدال اخلاق است و رنگى شاداب دارد. در هيأت بدنى به رسول خدا صلى الله عليه و آله شبيه است. نشانه‌اش آن است كه (از نظر سن) سالخورده است امّا سيماى جوان دارد تا آنجا كه بيننده او را چهل ساله يا كمتر مى‌انگارد. ديگر از علايم او آن است كه تا گاه مرگ و با وجود گذشت روزها و شبها، اصلًا پير نمى‌شود». [١]