هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩٠ - مولود خجسته

هرگز ... كه انديشه طلايه دار رسالت بسى گسترده‌تر و دورتر از افكارى است كه ديگران بدان مى‌انديشند. مسئوليّت و وظيفه او بزرگتر از مسئوليّت يك پدر يا وظايف يك پدر بزرگ يا وظايف يك رهبر است. او در حقيقت سازنده يك امّت و يك تاريخ است و پيامبرى است كه براى بيم دادن جهانيان از سوى خداوند مأموريت يافته است.

او در انديشه صواب خود بسى دورتر مى‌رود و مى‌گويد: گريزى از مرگ نيست و به ناچار بايد در يكى از روزها بار سفر آخرت را بست و بايد براى آينده راهى گسترده‌تر از آنچه كه امروز هست باز كرد و در آن آينده امّتى خواهد بود كه خود را (امت اسلامى) ميخواند و شخص پيامبر خدا را نمونه و راهبر واقعى خود تلقى مى‌كند.

بايد اين امّت از وجود هدايتگران پاك و رهبرانى معصوم برخوردار باشد تا مردم را به راه راست و به سوى خداوند بزرگ هدايت كنند.

اين پيشوايان، چنان كه وحى بارها پيامبر را بدان آگهى داده بود، كسانى جز خاندان وى يعنى حضرت على پسر عمويش و دو فرزند او و سپس نسل پاك آن دو، نبودند.

امّا آيا كارها در آينده، همان گونه كه پيامبر اكرم مى‌خواهد، پيش خواهد رفت؟! در واقع وجود عناصر منحرف در ميان مسلمانان، هشدارى آشكار به پيامبر در مورد آينده امّت به شمار مى‌آمد.

وحى بارها به آن‌حضرت آگهى داده بود كه سرنوشت حقّى كه در وجود شخص پيامبر صلى الله عليه و آله تجلّى يافته همان سرنوشت حقى است كه خداوند آن را در وجود خاندان پاك وى متبلور مى‌بيند، عناصرى هم كه در روزگار پيامبر در برابر دعوت او جبهه گرفتند همان كسانى هستند كه بعداً با زور و پا فشارى در مقابل خاندان پاك آن‌حضرت موضع مى‌گيرند.