هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٠ - شجره مبارك
است. چرا كه اين ازدواج صورت مجسمى از تعاليم گرانبهاى اسلامى است. اينك بجاست به فراخور اين كتاب به شرح قسمتهايى حساس از اين پيوند مبارك بپردازيم.
اوّل: خواستگارى
مراسم ازدواج به سادگى و بدون هيچ افراط و تفريطى برگزار شد. در حقيقت مفهوم ازدواج اسلامى مفهومى است برخاسته از واقعيت و طبيعت آن. ازدواج پديدهاى است فطرى كه براى ادامه حيات و بقاى نسل انسان در وجود او تعبيه شده است.
در واقع اسلام نيز ازدواج را بدين گونه مىخواهد و دستوراتى متناسب با چنين ازدواجى صادر كرده است. از اين رو به بسيارى از تشريفات بىفايده ديگرى كه در برخى از كشورهاى اسلامى ديده مىشود هيچ نيازى نيست.
معمولًا ازدواج با خواستگارى از سوى مرد آغاز مىشده. آن هم از زنى كه از جهت حسب و نسب، مورد علاقه او قرار مىگرفته است. و بستگان زن نيز درباره مرد تحقيق مىكردند و اگر او را شايسته مىيافتند مهريه سادهاى تعيين مىكردند و دخترشان را بدون تشريفات و رفت و آمدها، به ازدواج مرد درمىآورند و از تشكيل جلسات طولانى و بدون فايده خوددارى مىكردند. كه گويى اينك ازدواج به مثابه تعيين روابط بينالمللى ميان ملّتها درآمده است، كه در برخى از كشورها هماكنون نيز اين رفتار و طرز فكر ديده مىشود.
براى همين است كه مىبينيم اميرمؤمنان، على عليه السلام خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله مىآيد، سلام مىكند و در جاى خود قرار مىگيرد. پيامبر علّت آمدنش را جويا مىشود و حضرت امير موضوع ازدواج با فاطمه را مطرح مىكند و پيامبر با خوشرويى تمام از پيشنهاد او استقبال مىكند.