هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٧ - بنياد پاك

خديجه با ثروت فراوان و تجارت گسترده‌اش، بانوى توانگر حجاز به شمار مى‌آمد و به خوشخويى و خردمندى زبانزد بود. چون خديجه با پيامبر پيوند زناشويى بست، در تدبير امور مربوط به داخل و خارج خانه و نيز در پرورش فرزندانى پاك و شايسته، همسرى نمونه قلمداد مى‌شد.

چون پيامبر اكرم، به رسالت مبعوث شد، خديجه پيش از هركس ديگرى به اسلام گرويد و خود را با تعاليم ارزشمند اسلام هماهنگ كرد و با پشتكارى بى‌نظير در تبليغ و گسترش اسلام از هيچ تلاشى فروگذارى نكرد. وى همچنين همه ثروت خود را براى پيشبُرد اسلام در راه خدا و در دست پيامبر صلى الله عليه و آله قرارداد تا آن‌حضرت هرگونه كه خود مى‌داند و مى‌خواهد، آن را در راه خدا مصرف كند.

از آنجا كه در آغاز نخستين كسانى كه به دعوت پيامبر گرويدند، مردم مستمند و تهيدست بودند. رسول خدا با كمال سخاوت، ثروت خديجه را به مصرف زندگى تازه مسلمانان تنگدست مى‌رساند و بردگان را با پول خديجه مستقيماً و يا به واسطهّ كسانِ ديگرى چون ابوبكر، كه مردى توانگر بود، مى‌خريد و آزادشان مى‌كرد. توانگران قريش نيز مى‌دانستند كه ابو بكر با ثروت خديجه و به دستور رسول اكرم به خريد بردگان مى‌پردازد.

اين بخشش پايان ناپذير از سوى خديجه به پيامبرى تقديم شده بود كه حتّى يك كلمه هم از روى هوا و هوس سخن نمى‌گفت تا مگر يك حقيقت را آشكار سازد. حقيقتى كه اينك بردوش مكتب، چونان نشانى افتخارآميز جلوه‌گر است. اين حقيقت آن بود كه پيامبر فرمود: «اسلام به شمشير على و ثروت خديجه استوار شد».

در واقع ثروت حضرت خديجه به منزله سنگ بناى ساختار اقتصادى امّت اسلامى و شمشير حضرت على همانند دژ استوار ساختار سياسى آن محسوب‌