هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٨ - ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان
از ستمگرى نيست. زيرا خدا دعاى ستمديدگان را شنوا و در كمين ستمكاران است».
آنگاه امام، او را از دوستى با خاصّه يعنى اشراف و رؤسا بر حذر مىدارد و مىگويد:
«بايد بهترين كار در نزد تو ميانه روى در حق و همگانى كردن آن در برابرى و كاملترين آن در جلب رضايت عامّه باشد. زيرا خشم توده مردم، رضا و خشنودى خاصه را باطل مىسازد و خشم چند تن در برابر خشنودى همگان اهمّيت ندارد». [١]
كرامتهاى امام از زبان پيامبر
دهها جلد كتاب گنجايش آن را ندارد تا زندگى امامى را كه وحى در جاى جاى حيات او نمودار است، توصيف كند. امامى كه آيت بزرگ رسالت الهى و شاهد حقيقى نبوّت آخرين پيامبر محسوب مىشد. حال كه اين كتاب نمىتواند بيانگر درياى بى كرانه فضايل و كرامتهاى على عليه السلام باشد، تنها ذكر قطرههايى از اين دريا كافى است كه خود مىتواند چشمه سارى بزرگ براى ما باشد.
شايد برخى از شنيدن فضايل امام از زبان پيامبر صلى الله عليه و آله دچار حيرت و تعجّب شوند. چرا كه اينان حكمت آفرينش را بخوبى در نيافته و در چهار چوب نگرشهاى قرآنى بنيكى نيانديشيدهاند. امّا اگر به آسمانها و زمين و ويژگيهاى آنها به عنوان آفريدههاى خداوند بنگرند و دريابند كه خداوند آنها را مسخّر انسان ساخته و انسان را بر بسيارى از مخلوقاتش برترى بخشيده و فرزندان آدم را به
[١] - نهج البلاغه، نامه ٥٣.