شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٠٥ - ٨٩٤٩ من عرف نفسه فقد انتهى الى غاية كل معرفة و علم
هر كه برهنه گردد از جامه پرهيزگارى پوشيده نشود بچيزى از اسباب دنيا بلكه با همه آنها رسوا گردد و عيبها و بديهاى او فاش و آشكار شود.
٨٩٤٧ من أحب السلامة فليؤثر الفقر، و من أحب الراحة فليؤثر الزهد فى الدنيا.
هر كه دوست دارد سلامتى را پس اختيار كند درويشى را، و هر كه دوست دارد آسايش را پس اختيار كند بىرغبتى در دنيا را، «بودن درويشى باعث سلامتى در دنيا و آخرت» ظاهرست، و همچنين «بودن بىرغبتى در دنيا سبب راحت و آسايش در هر دو سرا».
٨٩٤٨ من عمل بطاعة الله سبحانه لم يفته غنم، و لم يغلبه خصم.
هر كه كار كند بفرمانبردارى خداى سبحانه فوت نشود او را هيچ نفعى، و غلبه نكند بر او هيچ دشمنى.
٨٩٤٩ من عرف نفسه فقد انتهى الى غاية كل معرفة و علم.
هر كه بشناسد نفس خود را پس بتحقيق كه برسد بنهايت هر معرفتى و علمى، چنانكه مكرر مذكور شد كه معرفت نفس خود و احوال او چنانكه بايد مبدأ معرفت أكثر احوال مبدأ و معاد مىتواند شد چنانكه از دلائل حكما و متكلمين ظاهر مىشود، و مراد به «معرفت و علم» مطلق ادراك و دانش است، و تأكيدست، يا مراد به «معرفت» ادراك بسايط است، و به «علم» ادراك مركبات، يا به «معرفت» علم تصورى و به «علم» علم تصديقى، يا به «معرفت» ادراك جزئى و به «علم» ادراك كلى، چنانكه هر يك از اينها اصطلاح شده، و بر هر تقدير مراد به «معرفت و علم» در اينجا هر معرفت و علميست كه در دين ضرور باشد، و اگر نه ظاهرست كه بسيارى از معارف و علوم باشد كه معرفت نفس باعث انتهاى به آنها نشود.