شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٦٧ - ٨٢٩٣ من اتكل على الامانى مات دون أمله
چون در قرآن مجيد فرموده كه: «و من يوق شح نفسه فأولئك هم المفلحون»، هر كه نگاهداشته شود از حرص و بخيلى نفس او پس ايشانند فيروزى يا بندگان، يعنى آنان كه خود را نگاهداشته باشند يا حق تعالى ايشان را نگاهداشته باشد از اين كه نفس ايشان حرص و بخيلى داشته باشند ايشان فيروزى يا بندگانند بخير و سعادت، مراد از اين فقره مباركه اينست كه: هر كه زكاة مال خود را بدهد داخل آنهاست كه نگاهداشته شده از حرص و بخيلى هر چند جود و بخشندگى ديگر نداشته باشد.
٨٢٩٠ من تورع عن الشهوات صان نفسه.
هر كه پرهيزگارى كند از خواهشها و هوسها نگاهدارد نفس خود را، يعنى از بدبختى و زيان و خسران.
٨٢٩١ من استأذن على الله أذن له.
هر كه اذن خواهد بر خدا اذن دهد مر او را، يعنى هر كه اذن خواهد از خدا كه داخل شود بر او و نزد او رود و راز گويد با او اذن دهد خدا او را، يعنى هر كه اين معنى را خواهد اذن آن دارد و ميسرست آن از براى او، و منعى نيست او را از آن،
|
هر كه خواهد گو بيا و هر چه خواهد گو بگو |
كبر و ناز و حاجب و دربان درين درگاه نيست |
|
٨٢٩٢ من قرع باب الله فتح له.
هر كه بكوبد در خدا را، يعنى در رحمت او را گشوده شود از براى او.
٨٢٩٣ من اتكل على الامانى مات دون أمله.
هر كه اعتماد كند بر آرزوها بميرد نرسيده باميد خود، مراد به «اعتماد بر آرزوها» اينست كه اعتقاد حصول آنها داشته باشد بسعى و تدبير خود پس آدمى اگر اميدى