شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٥٥ - ٨٢٢٨ من استعان بالضعيف أبان عن ضعفه
بر نفس» قوىبودن بر داشتن اوست بر طاعات و منع از معاصى.
٨٢٢٤ من صبر على شهوته تناهى فى المروة.
هر كه صبر كند بر خواهش خود بنهايت رسيده باشد در مروت، يعنى آدميت، و مراد به «صبر بر خواهش خود» اينست كه خلاف آن كند و تعب و زحمت آن را بر خود گذارد.
٨٢٢٥ من آثر على نفسه بالغ فى المروة.
هر كه اختيار كند بر نفس خود بكمال رسيده در مروت، مراد به «اختيار بر نفس خود» اينست كه غيرى را بر خود اختيار كند و چيزى را كه او محتاج باشد بآن.
باو بدهد با وجود احتياج خود بآن، يا اين كه اختيار كند مخالفت او را بر فرمانبردارى او.
٨٢٢٦ من كمل عقله استهان بالشهوات.
هر كه كامل باشد عقل او خوار شمارد خواهشها را.
٨٢٢٧ من صدق ورعه اجتنب المحرمات.
هر كه تصديق كند پرهيزگارى خود را دورى كند از محرمات، مراد به «تصديق پرهيزگارى» اينست كه آن را راست گرداند، و ممكن است كه «صدق» بىتشديد و «ورعه» بضم عين خوانده شود و ترجمه اين باشد كه: هر كه راست باشد پرهيزگارى او.
٨٢٢٨ من استعان بالضعيف أبان عن ضعفه.
هر كه يارى بجويد از ضعيف ظاهر كند ضعف خود را، مراد اينست كه اگر كسى محتاج شود بيارى جستن از كسى بايد كه يارى بجويد از كسى كه قوى باشد كه در نظر مردم ضعف او پرظاهر نشود كه اگر يارى بجويد از ضعيف كمال ضعف او بر مردم ظاهر مىشود.