شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٤٣ - ٨١٧٨ من فعل الشر فعلى نفسه اعتدى
در بهشت است، «دشمن دارد بزبان» يعنى اظهار دشمنى ما كند بزبان بسبب تقيه و ترس از مخالفين.
٨١٧٤ من رعى الايتام رعى فى بنيه.
هر كه رعايت كند يتيمان را رعايت كرده شود در پسران خود، يعنى حق تعالى بتلافى آن چنان كند كه اولاد او بعد از او رعايت كرده شوند.
٨١٧٥ من اعتز بغير الله ذل.
هر كه عزيز گردد بغير خدا خوار گردد.
٨١٧٦ من اهتدى بغير هدى الله سبحانه ضل.
هر كه طلب راهنمائى كند بغير راهنمائى خداى كه پاكست او گمراه شود.
٨١٧٧ من فعل الخير فبنفسه بدأ.
هر كه بكند خيرى را پس بنفس خود ابتدا كرده، مراد خيريست كه احسان بغير باشد، و مراد اينست كه آن هر چند احسان بغيرست در حقيقت اصل آن احسان بخودست و احسان بغير تابع آنست، زيرا كه اجر و ثواب اخروى آن كه احسان عمده است از براى خودش است و نفع دنيوى آن از براى غيرست، و اين در برابر آن چه قدر دارد؟! پس «ابتدا كردن او بخود» باعتبار اينست كه احسانى كه بخود كرده بحسب شرف مقدمست بر احسان بغير، و ممكن است كه باعتبار اين باشد كه همين كه عزم كردن آن كند اجر و ثواب آنرا براى او مىنويسند و احسان بغير وقتى مىشود كه آن كرده شود.
٨١٧٨ من فعل الشر فعلى نفسه اعتدى.
هر كه بكند بدى را پس بر نفس خود ستم كرده، يعنى هر چند بدى كه كند ستم بر غير باشد آن در حقيقت ستم بر خودست، زيرا كه ستم بر غير ضررى باشد دنيوى