شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٢٠ - ٨٠٧٣ من سأل الله أعطاه
٨٠٦٧ من رجاك فلا تخيب امله.
هر كه اميد داشته باشد ترا پس نوميد مگردان اميد او را، همان مضمون فقره سابقست بنا بر احتمال اول.
٨٠٦٨ من آمن بالله لجأ[١] اليه.
هر كه ايمان داشته باشد بخدا پناه برد بسوى او، يعنى در هر باب، و بديگرى پناه نبرد.
٨٠٦٩ من وثق بالله توكل عليه.
هر كه اعتماد داشته باشد بخدا توكل كند بر او، يعنى همه امور خود را باو واگذارد و طلب كارگزارى آنها از او كند.
٨٠٧٠ من فوض أمره الى الله سدده.
هر كه واگذارد كار خود را بسوى خدا بر راه درست دارد خدا او را.
٨٠٧١ من اهتدى بهدى الله أرشده.
هر كه طلب راه راست نمايد براهنمائى خدا ارشاد كند خدا او را، يعنى براه درست رساند.
٨٠٧٢ من أقرض الله جزاه.
هر كه قرض دهد خدا را جزاى خير دهد خدا او را.
٨٠٧٣ من سأل الله أعطاه.
هر كه درخواست كند از خدا عطا كند او را.
[١] - در أقرب الموارد گفته:« لجأ الى الحصن و غيره( كمنع) لجأ( بسكون الجيم) و لجىء( كعلم) لجأ( بفتح الجيم) لاذ اليه و اعتصم به» پس فتح و كسر در جيم آن درست است چنانكه در متن ملاحظه مىشود.