شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٨٦ - ٧٩٠٤ من استنجد ذليلا ذل
هر كه كم باشد آزمايش او فريب داده شود، مراد ترغيب در تجربه و آزمايش كردن مردمست و كارها، و اين كه كسى كه كم تجربه باشد نمىشود كه فريب داده نشود.
٧٩٠٠ من قلت مبالاته صرع.
هر كه كم باشد پرواى او انداخته شود، مراد كمى مبالات و پرواست در دين و احكام شرع و افتادن در هلاكت اخروى، يا كمى مبالات در محكم كردن أمور و معاملات يا در تجارب و افتادن در زيان و خسران و فريب.
٧٩٠١ من قدم الخير غنم.
هر كه پيش فرستد كار خير را غنيمت برد.
٧٩٠٢ من دارى الناس سلم.
هر كه مدارا كند با مردم سالم ماند، مراد مدارا كردن با مردمست در امورى كه مخالف شرع نباشد يا در آنها نيز هرگاه تقيه باشد و منع نتوان كرد.
٧٩٠٣ من استرشد غويا ضل.
هر كه طلب راه راست كند از گمراهى گمراه شود، مراد اينست كه كسى كه آدمى پيروى او كند و راه راست را از او طلب كند بايد كه معلوم باشد كه بر حقست و گمراه نيست، و اگر نه او راهى كه باو نمايد راه ضلالتى خواهد بود كه خود دارد و او هم گمراه خواهد شد.
٧٩٠٤ من استنجد ذليلا ذل.
هر كه طلب يارى كند از خوارى خوار گردد، غرض ترغيب در اينست كه كسى كه محتاج شود بطلب يارى از كس بايد كه طلب يارى كند از عزيزى كه