شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٧٨ - ٧٨٦١ من مزح استخف به
٧٨٥٦ من جهل نفسه اهملها.
هر كه نداند نفس خود را وا مىگذارد آنرا.
٧٨٥٧ من عظم نفسه حقر.
هر كه بزرگ شمارد نفس خود را حقير كرده شود، يعنى حق تعالى او را بجزاى آن عجب و خودبينى حقير و كوچك گرداند، يا اين كه مردم او را بسبب اين صفت نكوهيده حقير و كوچك شمارند.
٧٨٥٨ من صان نفسه وقر.
هر كه حفظ كند نفس خود را توقير كرده شود، يعنى حفظ كند از مناهى و نافرمانى حق تعالى، و «توقير كرده شود» يعنى مردم تعظيم و توقير او كنند و يا حق تعالى او را در نظر ايشان عظيم نمايد.
٧٨٥٩ من عير بشىء بلى به.
هر كه سرزنش كند بچيزى مبتلا شود بآن، غرض منع از سرزنش كردن كسيست بعيبى يا بديى كه در او باشد و اين كه هر كه چنين سرزنشى بكند عاقبت بجزاى آن او خود مبتلا شود بآن.
٧٨٦٠ من اكثر من شيء عرف به.
هر كه بسيار كند چيزى را معروف مىشود بآن، يعنى هر كه كارى را بسيار كند منسوب مىشود ميانه مردم بآن كار، و او را بآن مىشناسند و بيكديگر مىشناسانند، پس آدمى بايد كه رعايت كند كه كارى را كه بسيار كند كار خوبى باشد كه بآن مشهور و معروف گردد و كار بدى نباشد كه ببدى معروف شود.
٧٨٦١ من مزح استخف به.