شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٦٨ - حكايت آن شخص كه دزدان قوچ او را بدزديدند و بر آن قناعت نكرد به حيله جامه هاش را هم دزديدند

حكايت آن شخص كه دزدان قوچ او را بدزديدند و بر آن قناعت نكرد به حيله جامه هاش را هم دزديدند

اين داستان در كتابهاى فارسى به تفصيل و به اختصار با عنوان «مى ترسم خودم را هم ببرند» آمده است: «روستايى بر خرى نشسته بود و بزى را زنگوله بر گردن با طنابى به خر بسته مى رفت. سه دزد او را ديدند. يكى گفت بز او از من، ديگرى گفت خر او از من، سومى گفت رخت او از من. دزد نخستين رفت و آرام زنگوله را از گردن بز باز كرد و بر دنبال خر بست. و بز را ببرد و دزد دوم به روستايى نزديك شد و گفت زنگوله را به گردن خر مى بندند تو به دم خر بسته اى؟ روستايى برگشت و بز را نديد. فرياد برآورد. دزد گفت من هم اكنون مردى را ديدم كه بزى را با خود مى برد، و از اين كوچه رفت.