شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٧٨ - مقالت برادر بزرگين

آن بزرگين گفت اى اخوان خير

ما نه نر بوديم اندر نصح غير

از حشم هر كه به ما كردى گله‌

از بلا و فقر و خوف و زلزله‌

ما همى گفتيم كم نال از حرج‌

صبر كن كالصبر مفتاح الفرج‌

اين كليد صبر را اكنون چه شد

اى عجب منسوخ شد قانون چه شد

ما نمى گفتيم كاندر كش مكش‌

اندر آتش همچو زر خنديد خوش‌

مر سپه را وقت تنگاتنگ جنگ‌

گفته ما كه هين مگردانيد رنگ‌

آن زمان كه بود اسبان را وطا

جمله سرهاى بريده زير پا

ما سپاه خويش را هى هى كنان‌

كه به پيش آييد قاهر چو سنان‌

جمله عالم را نشان داده به صبر

زآنكه صبر آمد چراغ و نور صدر

نوبت ما شد چه خيره سر شديم‌

چون زنان زشت در چادر شديم‌

صبر كردن بهر اين نبود حرج‌

صبر كن كالصبر مفتاح الفرج‌