شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٤٢ - قصه عبدالغوث و ربودن پريان او را و سال ها ميان پريان ساكن شدن او، و بعد از سال ها آمدن او به شهر و فرزندان خويش، و باز ناشكيفتن او از آن پريان به حكم جنسيت و همدلى او با ايشان

كتاب آغاز مى شود.

پنهان پرى: پنهان سير كردن. نهان بودن از ديده ها.

از شوى ديگر ..: هرگاه شوى زنى غايب شود، اگر شوى را مكنتى بود، زن بايد از آن هزينه كند و شوى ديگر كردن بر او حرام است. تا مرگ شوهرش محقق گردد و اگر او را مكنتى نبود حاكم شرع او را چهار سال مهلت مى دهد و در آن چهار سال بايد به جست و جو بپردازد و تفصيل آن در كتاب هاى فقهى است.

ز مرگش در سمر: داستان مردن او را مى گفتند.

در اشغال مست: سرگرم كار.

ريه: در اين بيت به معنى موقت و ناپايدار است (از آن جهت كه مال عاريتى نزد عاريت گيرنده موقتى است.) متواريه: پنهان.

زخم سنان: وجه شبه در زخم سنان و ربودن پريان روح را، سرعت است.

چنانكه مى بينيم داستان عبدالغوث توضيحى است بر سروده مولانا در بيت ٢٩٧٢ كه جنسيت به صورت نيست، معنى است. عبدالغوث صورت آدمى داشت اما از جنس پريان بودچون نزد پريان رفت و با آنان انس گرفت آن جنسيت قوى گشت. چون نزد آدميان باز گرديد نتوانست بماند و به سوى پريان رفت.