دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٢٠ - اشعار ابو طالب در حمايت از پيامبر ص

؛ يعنى اميد مى‌دارد اى دشمنان كه ما ساكن خواهيم شد به اينكه شما بكشيد محمد را ٦ و حال آنكه رنگين نشود نيزه‌هاى بالا بلند از خون. دروغ مى‌گوئيد به حق پروردگار كعبه. يعنى ما ساكن نمى‌شويم تا آنكه ببينيد شما كاسه‌هاى سر ما را كه انداخته شده است در حطيم و زمزم. و تا آنكه بريده شود خويشى‌ها و از ياد به در برد زن شوهر را و فرو گرفته شود يعنى كشته شود محرمى از ما بعد محرمى و تا آنكه برخيزند قومى در آهن يعنى آلات حرب به جانب شما از براى آنكه دفع كنند از حبس‌هاى خود هر مجرمى و گنهكارى را بنا بر آنچه آمده است از ستم شما و گمراهى شما و فرو گرفتن شما در باره ما گناهى را كه تصور توان كرد به سبب ظلم كردن بر پيغمبرى كه آمده است و مى‌خواند به سوى هدايت و به سوى چيزى كه آمده است آن چيز از جانب صاحب عرش كه آن چيزى كه محكم است و رخنه در آن نمى‌توان كرد پس مپنداريد ما را فرو گذارنده محمد ٦.

و حال آنكه مثل محمد ٦ هر گاه بوده باشد در ميان قومى. پس نيست او البته فرو گذاشته شده پس اين سخنان معذرتها است كه پيش انداخته شده است از براى شما تا آنكه نبوده باشد جنگ كردن ما با شما پيش از آنكه عذر خود را خواسته باشيم.

شيخ- ايّده اللَّه- مى‌فرمايد كه اين قول صريح است در اقرار ابو طالب به پيغمبرى پيغمبر ٦ مانند آن قول او كه از پيش گذشت و به تحقيق ابو طالب- رحمه اللَّه- گفته است در قصيده لاميّه خود آن چيزى را كه دلالت مى‌كند بر آنچه ما وصف كرديم از براى او از اخلاص او در نصرت پيغمبر و آن چيز آن است كه گفته است:

؛ يعنى دروغ گفتيد قسم به خانه خدا، اينكه گفتيد كه مقهور مى‌شود و مغلوب مى‌گردد محمد ٦ در حالتى ما نيزه نزنيم از براى او و جنگ نكنيم با دشمنان او

[١]« ديوان ابى طالب» ص ٢٥،« شرح نهج البلاغه» ١٤/ ٧٩.