دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٨٩ - مناظره شيخ مفيد با أبو العباس هبة الله - اشعار عمير بن اهلب در جنگ جمل

بصره و كشته شد ميان دستهاى جمل و مى‌گفت اين اشعار را:

؛ يعنى آورده است ما را مادرمان به معظم مرگ و گرداب آن و برنگشت مگر وقتى كه ما همه سيراب شديم. (يعنى از محنت و مشقت، و او را مادر گفته به اعتبار اينكه زنان آن حضرت را مادر مردمان مى‌گويند چون بر هيچ كس حلال نيستند.)

نصرت داديم ما قريش را از روى كجى و گمراهى عقلهايمان و يارى ما اهل حجاز را رنج و محنت بود براى ما. (و اين را گفته است به اعتبار اينكه وى از قريش و اهل حجاز بود.)

بود ابن ضبه را كه صاحب اين شعر است خلاصى و عدم احتياج به يارى مادرش و اتباع او.

ما يارى كرديم بنى تيم بن مرة را كه وى از آن قبيله است از روى شقاوت و نادانى و نيستند اين قبيله تيم مگر غلامان و كنيزان و نيست ميان ايشان بزرگى.

پس اين قول مردى است از انصار عايشه و يارى‌كنندگان او و كسى است كه ريخته خون خود را در ولايت او.

و مى‌گويد اين قول را در باب قبيله او بى‌شك ميان اهل تاريخ، و او نمى‌گفت اين قول را كه گفته است در اين حال مگر اينكه مشهور باشد ميان مردم و شكى در آن نباشد پيش هيچ كس از عارفين به قبائل عرب از جميع مردم. و چون اين را گفتم شروع به فرياد كرد و جوابى نگفت.

[١]« كامل ابن اثير» ٣/ ٢٥٢- ٢٥٣.