دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٢٦ - فصل ٤٩ قياس و حديث«فتح الف باب» - توضيحى در باره حديث فوق

«من عمل بما يعلم ورثه اللَّه علم ما لم يعلم.»

[١]؛ يعنى كسى كه عمل كند به آنچه علم به آن دارد عالم مى‌كند خداى تعالى او را به آنچه علم ندارد؛ سيم آنكه رسول ٦ نص كرده است براى او علاماتى كه نزد آن علامات حوادثى است و هر حادثه دلالت مى‌كند بر حادثه ديگر تا اينكه منتهى شود به هزار حادثه. پس چون آن حضرت دانسته هزار علامت را به سبب هر علامتى از آنها هزار علامت دانسته. و چيزى كه نزديك مى‌گرداند اين وجه آخر را به صحت و صواب، اين است كه نقل كرده‌اند آن حضرت خبر داد مرا به امورى پيش از آنكه واقع شود بعد از آن فرمود اين كلام را:

علّمنى رسول اللَّه ٦ ...

تعليم كرد مرا رسول ٦ (تا آخر حديث كه مذكور شد).

بعضى شيعه گفته‌اند كه معنى اين كلام اين است كه نبى ٦ نص كرده است بر صفت چيزى كه حكمى دارد به طريق اجمال نه به تفصيل. مثل اينكه فرموده است:

«يحرم من الرّضاع ما يحرم بالنّسب.»

[٢]؛ يعنى حرام است به سبب شير آنچه حرام است به سبب نسب.

پس اين بابى است كه معلوم مى‌شود از آن تحريم خواهر رضاعى و مادر رضاعى و خاله و عمه و دختر برادر و دختر خواهر. (زيرا نسبى اينها حرام است پس رضاعى حرام خواهد بود به حكم اين.) و مثل قول امام جعفر صادق ٧:

«الرّبا في كلّ مكيل و موزون.»

ربا در هر چيزى كه به كيل و وزن در آيد حرام است. پس معلوم شد به اين حكم‌

[١]« كنز العمّال هندى» حديث شماره ٢٨٦٦١.

[٢]« جامع الاصول» ١١/ ٤٧٥ حديث ٩٠٣٣.