دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٣٤ - خوابيدن على ع به جاى پيامبر ص در شب غار و شب شعب - داستان اسماعيل ع و مقايسه آن با فداكارى على ع

اين است كه فضيلت ايمان آن حضرت را باطل كنند و بگويند ايمان او بر سبيل تلقين و تعليم به اطفال واقع شده نه بطريق معرفت و يقين و بطلان قول ايشان به سبب اين است كه اگر سن آن حضرت وقت دعوت رسول ٦ به آن قدر كه در باره او گفته‌اند بود با رسول ٦ اشتباه نمى‌شد تا اينكه قوم كفّار توهّم كنند كه او رسول اللَّه است و تا وقت سحر او را نگهبانى كنند، از براى آنكه تركيب طفل به مرد بزرگ مشتبه نمى‌شود.

پس چون در اين مقام بر قريش امر مشتبه شد حتى اينكه موقع پناهنده شدن رسول ٦ به كوه اول دعوت اسلام و ابتداء آن بود معلوم شد وقتى امير المؤمنين ٧ اجابت رسول ٦ كرده بالغ و كامل و به صورت مردان و مثل ايشان بوده است.

اگر چه دلائل بر صحت ايمان آن حضرت و فضيلت وى و اينكه ايمان او واقع نشد مگر از روى معرفت و يقين محتاج نيست به ذكر اين كلام بلكه ما اين را بر سبيل استظهار[١] آورديم؛ دوم، اينكه خداى تعالى در محكم كتاب خويش قصه اسماعيل ٧ و بندگى وى را با اينكه صبر كرد پدرش ابراهيم ٧ او را ذبح كند براى ما نقل كرده است باز به سبب اين وى را مدح و تعظيم نموده و فرموده است:

إِنَّ هذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ‌[٢]؛ يعنى به درستى كه آنچه اسماعيل بر آن صبر كرد بلاى عظيم بود.

و رسول اللَّه در افتخار به آباء خويش فرموده كه من «پسر دو ذبيحم»،[٣] يعنى اسماعيل ٧ كه از اجداد آن حضرت بود و عبد اللَّه پدر حضرت. و در ذبح عبد اللَّه،

[١] استظهار پشت گرمى

[٢] سوره صافّات، آيه ١٠٦.

[٣]« أنا ابن الذبيحين»:« تفسير كشّاف» ٤/ ٥٦،« تفسير ابن كثير» ٤/ ٢٠،« مستدرك الصحيحين» ٢/ ٥٥٩.