دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٢٠ - فصل ٦٣ نسبت دادن حديث جعلى به على ع - پاسخ ابن شاذان به حديث مذكور

فصل ٦٣ [نسبت دادن حديث جعلى به على ع‌]- [پاسخ ابن شاذان به حديث مذكور]

سؤال كردند از فضل بن شاذان رحمه اللَّه از آنچه روايت كرده‌اند عامّه از امير المؤمنين ٧ كه آن حضرت فرمود: نمى‌آورند پيش من كسى را كه تفضيل دهد مرا بر ابو بكر و عمر مگر اينكه بزنم او را حد كسى كه افترا بسته است.[١] پس فضل گفت: روايت كرده است اين حديث را همين «سويد بن غفلة»[٢] و اجماع كرده‌اند اهل اخبار بر اينكه او كثير الخطا است. و بعد از اين مى‌گوئيم كه نفس اين حديث متناقض است؛ زيرا امت اجماع كرده‌اند بر اينكه امير المؤمنين ٧ عادل بود در هر حكم كه مى‌كرد و نيست از شأن عادل اينكه بزند حد كسى كه افترا گفته باشد بر كسى كه افترا نگفته باشد؛ زيرا اين جور است به اعتقاد جميع امت. و على بن ابى طالب ٧ به اعتقاد ما برى است از آن.

شيخ- ادام اللَّه عزّه- مى‌فرمايد: من مى‌گويم اگر صحيح باشد اين حديث از آن حضرت و قطع نظر كنيم از دلائل كه ذكر مى‌كنم بعد از اين بر عدم صحت آن.

پس معنى آن اين است كه مفاضله كند ميان آن حضرت و ابو بكر و عمر واجب شده است براو حد مفترى از براى آنكه واجب ساخته است براى ايشان به سبب مفاضله فضيلتى را كه مستحق آن نيستند؛ زيرا مفاضله نمى‌باشد مگر ميان دو كس‌

[١]« تاريخ الخلفاء» ص ٤٦.

[٢] سويد بن غفله در زمان جاهليّت شريك عمر بن خطّاب بود. روز دفن پيامبر اسلام، سويد به مدينه آمد ولى توفيق ديدار پيامبر را پيدا نكرد. در جنگ قادسيه و جنگ صفّين حضور يافت. او عمر طولانى داشت و در زمان حجّاج بن يوسف در سن ١٢٥ سالگى در گذشت. برقى و ميرداماد و مامقانى او را از اولياء و اصحاب على ٧ شمرده‌اند.« الاستيعاب» ٢/ ٦٧٩،« تهذيب التهذيب» ٤/ ٢٧٨،« الاصابة» ٣/ ١٨٩،« تنقيح المقال مامقانى» ٢/ ٧٢.