دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٦٢٨ - فصل ١١٨ بحثى در باره وعيد

زنديق باشد و كافر بوده باشد به خداى تعالى در باطن و جاهل باشد به بسيارى از علم دين به حسب ظاهر و جايز بوده باشد بر او سهو و نسيان و قصد نمودن ضلال و گمراهى و اظهار كفر و مرتد شدن و مع هذا امت كه محتاج است به سوى امام نزد ايشان و مستغنى نيست از امام در هيچ وقتى از اوقات، اشرف از انبيا عليهم السّلام در صفات كمال؛ زيرا امت معصوم‌اند از صغاير و كباير و سهو و غفلت و غلط. عالمند به جميع احكام و جايز نيست اجتماع همگى ايشان بر چيزى از گمراهى.

و همچنين جايز نيست كسى را مخالفت امت در آنچه اتفاق كنند بر آن و اگر چه از روى رأى بوده باشد.

و به درستى كه كل اين اقوال ظاهر الاختلاف است و معلوم است تناقض در آنها و مشخص است مخالفت آنها با ادله عقل و مقتضى سنت و كتاب اللَّه تعالى و اللَّه نسأل العصمة ممّا يسخط و التّوفيق لمرضاته و ايّاه نستهدى الى سبيل الرّشاد.