دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٧٨ - فصل ١٠٧ وضعيت شيعيان بعد از شهادت امام محمد تقى ع

فصل ١٠٧ [وضعيت شيعيان بعد از شهادت امام محمد تقى ع‌]

گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- پس ثبات قدم ورزيدند طايفه اماميه كه گرويده بودند به امامت محمد تقى ٧ در قائل شدن به امامت ابو الحسن امام على النقى ٧ بعد از امام محمد تقى ٧ و نقل نمودن نص بر آن حضرت از امام محمد تقى ٧ مگر فرقه قليلى كه بيرون رفتند از جماعت خود و قائل شدند به امامت موسى فرزند امام محمد تقى ٧ كه برادر على النقى ٧ بود.

پس بعد از اندك زمانى كه بر اين مذهب بودند باز رجوع نمودند به حق و اعتقاد كردند امامت على النقى ٧ را و حكم كردند به بطلان امامت موسى فرزند امام محمد تقى ٧ و داخل شدند در جماعت خود و حال بر اين منوال بود تا وفات كرد امام على النقى ٧ بعد از آن متفرق شدند به چند فرقه.

پس فرقه‌اى كه بيشتر از همه فرقه‌ها بودند به حسب عدد، گرويدند به امامت ابو محمد حسن بن على عسكرى ٧ و نقل نمودند نص را بر آن حضرت ٧ از پدرش ٧ و ثابت كردند نص را و فرقه‌اى ديگر از اماميه قائل شدند كه امام بعد از امام على النقى، محمد فرزند امام على النقى ٧ كه برادر امام حسن عسكرى ٧ است و گمان كرده‌اند كه امام على النقى ٧ نص بر امامت محمد كرده است در زمان حياتش.

و به درستى كه اين محمد كه مذكور شد وفات نمود در زمان حيات امام على النقى. ليكن اين طايفه منكر وفات او شده و گمان كرده‌اند كه نمرده است بلكه زنده است و او امام منتظر است.

و فرقه‌اى ديگر كه ايشان نيز به در رفتند از اصل امامت، قائل شدند كه امام بعد از اين محمد كه مذكور شد كه فرزند امام على النقى باشد برادر اوست كه جعفر بن على باشد و گمان كردند كه امام على النقى نص فرموده بر امامت او بعد از محمد كه مذكور شد و اعتقاد كردند بر اينكه جعفر قائم است بعد از پدرش ٧.