دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤١ - نص بر امامت على

فصل ١ در بيان مناظره قاضى ابو بكر احمد بن سيّار با شيخ مفيد ره در باب نصّ بر حضرت امير المؤمنين ع‌

نقل كرده است سيّد مرتضى علم الهدى رحمه اللَّه مصنّف اين كتاب، كه شيخ ابو عبد اللَّه محمد بن محمد بن النعمان كه به «شيخ مفيد» شهرت يافته‌[١] و از فضلاى طايفه اماميّه رحمه اللَّه است و قاضى ابو بكر كه از اهل سنّت است. روز وفات ابو عبد اللَّه محمد بن محمد بن طاهر الموسوى رحمه اللَّه‌[٢] در منزل وى در بغداد، حاضر شدند و در آن مجلس جمعى كثير[٣] از اولاد امير المؤمنين ٧ و اولاد عباس و جمعى از بزرگان تجّار و مسافران بودند.

پس جمعى پاره‌اى گفتگو در باب نصّ بر حضرت امير ٧ كردند، يعنى رسول اللَّه ٦ تصريح به امامت على ٧ و اظهار آن كرده يا نه؟ و شيخ جواب ايشان به آنچه مناسب مقام بود فرمود. بعد از آن قاضى به شيخ، گفت: مرا خبر ده از حقيقت نصّ و از معنى لفظ نصّ.

[نص بر امامت على ٧ و معانى نص‌]

شيخ جواب فرمود كه نصّ ظاهر كردن و واضح نمودن است و از كلام عرب چند شاهد بر اين، نقل نمود:

اول: آنكه عرب مى‌گويد: «فلان قد نصّ قلوصه» (قلوص) شترى را گويند كه‌

[١]. شهرت ايشان به« مفيد» به علت بحث با يكى از علماى اهل سنّت( على بن عيسى رمّانى معتزلى يا قاضى عبد الجبار معتزلى) بوده است كه با پيروزى ايشان بر آن عالم سنّى، اين لقب را از او دريافت كرده است. ر. ك: رياض العلماء ٥/ ١٧٨

[٢]. محمد بن محمد بن طاهر از مشايخ روايت شيخ مفيد است و در امالى دو مورد از او روايت كرده است.« امالى شيخ مفيد» ص ٣٩ و ٤٢.

[٣].« بالغ بر صد نفر مى‌باشد» متن عربى ص ١٨.