عثمان در منى نماز را تمام كرد، يعنى چهار ركعت گزارده و شدّت تمام كرد نسبت به عثمان به واسطه اين كار.[١] پس خودش برخاست و پيشنمازى كرد. اول نمازى كه كرد چهار ركعت بود به او گفتند كه چه بود اينكه كردى، در جواب گفت كه مخالفت شر است.

ابراهيم گفته است كه ابن مسعود چگونه اين عذر خواسته و حال آنكه مخالفت كرده با امت پيغمبر در امور بسيار. ديگر آنكه هر گاه كرده عثمان را مصيبت شمرده باشد چگونه مخالفت معصيت شر بوده باشد.

گفته است ابراهيم كه ديد عبد اللَّه بن مسعود جمعى را از طايفه زطّ، پس گفت:

اين جماعت شبيه‌ترين كسانى‌اند كه من ديده‌ام به جنّ در ليلة الجنّ‌[٢] نقل كرده‌اند اين سخن را از او جماعتى كه تهمت نبسته‌اند براو و بر غير او. مثل سليمان تيمى از ابو عثمان نهدى‌[٣].

و حال آنكه گفته است «علقمه»[٤] كه گفتم به ابن مسعود كه تو با رسول ٦ بودى در ليلة الجنّ؟

پس گفت: حاضر نبوده در آن شب از ما هيچ كس نزد حضرت. نقل كرده‌اند اين سخن را از او جماعتى كه تهمت نبسته‌اند براو نه بر غير او مثل داود از شعبى‌[٥]

[١]« مسند احمد حنبل» ١/ ٦٢٥ حديث شماره ٣٥٨٢.

[٢] شبى كه جمعى از جنّ‌ها خدمت رسول ٦ رسيدند و براى ابلاغ قرآن و انذار قوم خود، پيامبر را نزد آنها بردند تا از او دين خود را بياموزند. ر. ك:« مجمع البحرين» ذيل« ج ن ن»

[٣] ابو عثمان عبد الرحمن بن ملّ( امل) نهدى در زمان پيامبر ايمان آورد ولى پيامبر را ملاقات نكرد. حدود ١٣٠ سال عمر كرد و در سال ١٠٠ هجرى قمرى در گذشت. ابو عثمان از بسيارى از صحابه روايت مى‌كند و از او نيز ايوب سختيانى، قتاده، سليمان تيمى و غيره نقل مى‌كنند.« اللباب ابن اثير» ٣/ ٣٣٦،« تحرير تقريب التهذيب» ٢/ ٣٥٠.

[٤] منظور علقمة بن قيس بن عبد اللَّه است. او در زمان پيامبر ٦ به دنيا آمد و در سال ٦٢ هجرى قمرى در كوفه در گذشت. او از على ٧ و ابن مسعود و عمر و عثمان، روايت نقل كرده است. ر. ك:

« تهذيب التهذيب» ٧/ ٢٧٦- ٢٧٨.

[٥] ابو عمرو عامر بن شراحيل شعبى اهل كوفه بود و جزو تابعين و فقهاى معروف آن سلسله است كه از حدود صد نفر صحابه روايت نقل كرده و در سال ١٠٩ هجرى قمرى در گذشته است.

« اللّباب ابن اثير» ٢/ ١٩٨.