دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣١٥ - بررسى آيات متعه

شنيدن غنا به دف و اشباه آن از لهوها و لعبها. و گمان مى‌كند كه سنت است در عرايس و ولائم.

و داود بن على اصفهانى‌[١] گفته است كه جمع ميان دو خواهر در كنيز حلال است و جمع ميان مادر و دختر جايز است:

پس قسمت كرده‌اند اين جماعت فجور را و هر منكرى را در ميان خود.

و حلال گردانيده‌اند همه را و انكار نمى‌كنند بعضى از ايشان بر بعضى. با آنكه كتاب و سنت و اجماع، شهادت مى‌دهند به ضلالت ايشان در اينها و با وجود اينها عظيم شمرده‌اند امر متعه را با آنكه قرآن و سنت و اجماع شاهدند بر تحليل آن.

پس معلوم ما شد كه ايشان از اهل دين نيستند و ليكن تعصب دارند و عداوت با آل محمد عليهم السّلام.

و چون اينها را نقل كردم عظيم شمرد صاحب مجلس اين را و انكار كرد و اظهار برائت كرد از معتقد خويش و آسان شد براو امر متعه و قول به اباحت آن.

[بررسى آيات متعه‌]

شيخ- ادام اللَّه عزّه- مى‌فرمايد من استدلال كردم به آيه‌اى كه در اول فصل مذكور شد بر تحليل متعه در مجلس شخصى كه رئيس زمان خود بود.

پس اعتراض كرد بر من «ابو القاسم داركى»[٢] به چه چيز انكار مى‌كنى اين را كه مراد به قول خداى تعالى هر كس را استمتاع كنيد به او مدهيد اجرت او را عقد دوام باشد و اشاره كرده باشد به استمتاع به سوى التذاذ نه نكاح متعه كه شما قائليد به آن؟

[١] ابو سليمان داود بن على بن خلف اصفهانى امام« مكتب ظاهرى» است. او در سال ٢٠٢ در كوفه به دنيا آمد و در بغداد نشو و نما يافت و مكتب ظاهريه را بنياد نهاد. او تعصّب خاصى نسبت به شافعى داشت و دو كتاب در فضائل شافعى، نگاشته است. داود اصفهانى در سال ٢٧٠ ه. ق درگذشت.

« وفيات الاعيان» ٢/ ٢٥٥، شرح حال ٢٢٣.

[٢] ابو القاسم عبد العزيز بن عبد اللَّه داركى حدود سال ٣٠٠ هجرى قمرى به دنيا آمد. مدتى در نيشابور به تدريس فقه پرداخت سپس به شهر بغداد رفت. او از فقهاى معروف مذهب شافعى است و در سال ٣٧٥ در بغداد درگذشت.« اللّباب في تهذيب الأسماء» ١/ ٤٨٣،« تاريخ بغداد» ١٠/ ٤٦٣.