دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٧٠ - فصل ١٠٤ بررسى عقائد فرقه واقفيه

فصل ١٠٤ [بررسى عقائد فرقه واقفيه‌]

گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- كه پس هميشه طايفه اماميه بعد از اين جماعت كه ما ذكر كرديم باقى بودند بر نظام امامت يعنى در امامت مرتكب خلاف حق نشدند. بلكه به امامت موسى كاظم ٧ گرويده بودند تا آنكه اللَّه تعالى قبض كرد روح مقدس موسى كاظم ٧ را. پس بعد از آن چندين فرقه شدند يك فرقه از آن فرقه‌ها كه به حسب عدد بيشتر بودند اعتقاد كردند به امام رضا ٧ و گرويدند به نص بر آن حضرت ٧. و به تحقيق سلوك نمودند در اين مذهب طريقه بهتر را.

و فرقه‌اى ديگر قائل شدند به وقف بر امام موسى كاظم ٧. يعنى ايستادند بر امامت آن حضرت و تجاوز نكردند از آن و ادعا نمودند حيات آن حضرت را و گمان كردند كه او ٧ مهدى منتظر است. و اين طايفه را «واقفيّه» مى‌نامند و گفته‌اند فرقه‌اى از ايشان كه امام موسى كاظم ٧ وفات نمود، ليكن عنقريب مبعوث خواهد شد و اوست امام قائم منتظر.

و اما طايفه «واقفيّه»، اختلاف كرده‌اند در شأن امام رضا ٧ و هر كه قائم شد بعد از آن حضرت به امر امامت ٧. پس بعضى از ايشان گفتند كه اين جماعت خلفا و وكلا و قاضيان امام موسى كاظم ٧ هستند تا آنكه آن حضرت خروج نمايد و مبعوث شود و گفتند كه ايشان امام نيستند بلكه ادعاى امامت نيز نكردند و بعضى ديگر از طايفه «واقفيه» گفتند كه ايشان ٧ ظالمان و گمراهانند. و اين جماعت در خصوص حضرت امام رضا ٧ قائل شدند به قول عظيم. چنان كه حكم كردند به كفر آن حضرت ٧ و همچنين تكفير كرده‌اند هر كه را از اولاد آن حضرت ٧ قائم شد به امر امامت.

و فرقه‌اى ديگر بعد از آنكه حضرت امام رضا ٧ را امام مى‌دانستند به در رفتند از حق و قائل شدند به قول بسيار سست و انكار نمودند موت امام موسى‌