دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٥٩ - فصل ٧٣ افشاگرى حجازى شافعى و عراقى حنفى عليه يك ديگر

و ايمان! نعوذ باللَّه من الخذلان.

؛ يعنى پناه مى‌برم به خداى تعالى از خذلان و خوارى.

حكايت كرده است زكريا بن يحيى الساجى از ابو حنيفه كه او گفته است هر گاه داخل كند جنب دستش را در چاهى به نيّت وضو، نجس مى‌شود جميع آب چاه و اگر نيت وضو نكند آب پاك است و اين نيز عجيب است. و حكايت كرده است از محمد بن حسن كه او گفته است اگر جنبى داخل شود در چاهى و نيّت غسل جنابت كند نجس مى‌شود جميع آب و پاك نمى‌شود و اگر بيرون آيد و مرتبه دوم برود باز پاك نمى‌شود نه او و نه آب و همچنين در مرتبه سوم و اگر مرتبه چهارم داخل شود پاك مى‌شود!؟

و حكايت است از ابو يوسف كه او گفته است: اگر جنبى داخل چاهى شود براى اينكه دلو بيرون آورد و جميع بدنش را فرو برد در آب، نجس نمى‌شود و مجزى نيست اين از غسل. و محمد بن حسن گفته است كه نجس نمى‌شود آب و مجزى است از غسل. و اين مذاهب بسيار عجيب‌اند.[١] شيخ- ايّده اللَّه- مى‌فرمايد: (چون حكايت مناسب بود در اين مقام ذكر كرديم) باز عود مى‌كنيم به ذكر متناقضين حجازى و عراقى.

شافعى حجازى گفت: عراقى دفع مى‌كند سنت را به آسانى و عدول مى‌كند از آن به رأى و قياس؛ زيرا نبى ٦ فرموده است: «الاعمال بالنّيّات»[٢]؛ يعنى قبول اعمال به نيّات است (اگر نيّت رضاى خداى تعالى است آن عمل مقبول است و ثواب دارد و اگر در اصل نيتى نيست يا نيت چيز ديگر است، مقبول نيست)

[١] محمد بن ادريس شافعى مى‌گويد:« در كتابهاى اصحاب ابو حنيفه نظر كردم، در ١٣٠ ورق آنها، ٨٠ ورق خلاف قرآن و سنّت بود!« تاريخ بغداد» ١٣/ ٤٣٧ براى اطلاع بيشتر از فتواها و سخنان تعجّب آور ابو حنيفه، رجوع كنيد به كتاب« تاريخ بغداد» ١٣/ ٤١٣- ٤٥٣.

[٢]« صحيح مسلم» ٣/ ١٢٠٤ حديث شماره ١٩٠٧.