دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٠٩ - اجماع بر صحت حديث طير

صحتش و خلل نمى‌رساند به دلالتش اينكه از اخبار آحاد است چنان كه شرح كرديم.

با اينكه متواتر شده است كه امير المؤمنين ٧ دليل مى‌گفته است به اين حديث در اثبات فضائل خود در روز «دار» (يعنى روز محاصره عثمان) و فرموده است كه قسم مى‌دهم شما را به خداى تعالى كه آيا هست در ميان شما احدى كه گفته باشد رسول ٦:

«اللّهمّ ائتنى باحبّ خلقك يأكل معى من هذا الطّائر.»

؛ يعنى خدايا بياور براى من كسى را كه دوست‌ترين خلق باشد پيش تو تا اينكه بخورد با من اين مرغ را پس آمده باشد احدى غير من.

همه گفتند: خدايا نه. آن حضرت فرمود: خدايا شاهد باش. پس اعتراف كرده‌اند جميع به صحت اين خبر و امير المؤمنين ٧ كسى نبود كه حجت بگويد به باطل خصوصا اينكه در مقام نزاع بود و وسيله مى‌جست به اين فضائل در اثبات اعلى مراتب امامت و خلافت رسول ٦ براى خود، و مى‌دانست جمعى كه با او در شورى حاضرند اراده خلافت دارند براى خود نه براى آن حضرت. (و اگر حرفى بشنوند كه صحيح نباشد در حال انكار مى‌كنند) اينكه نبى ٦ فرموده است:

«علىّ مع الحقّ و الحقّ مع علىّ يدور حيثما دار.»

[١]؛ يعنى على با حق است و حق با على، مى‌رود هر كجا كه او برود.

و هر گاه بوده باشد امر به اين طريق كه وصف كرديم دلالت مى‌كند بر صحت اين خبر چنان كه بيان كرديم.

پس اعتراض كرد بر اين دليل بعضى از مجبره و گفت كه استدلال شيعه به روايت انس تازه و غريب‌تر از همه چيز است. از براى آنكه ايشان اعتقاد دارند كه انس فاسق است بلكه كافر و مى‌گويند كه آخر انكار شهادت كرد در اين حديث، حتى اينكه دعا كرد امير المؤمنين ٧ كه مبتلا شود انس به بلائى كه نپوشاند آن را

[١]« سنن ترمذى» ٥/ ٣٩٨ حديث ٣٧٣٤ با مختصر تفاوت.