دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٠٦ - توجيه فرمايش على ع به قاضيان - علت تأخير صدور حكم توسط على ع در بحث قضاوت

«انا مدينة العلم و علىّ بابها فمن اراد المدينة فليأت الباب»

[١]؛ من مدينه علمم و على در آن مدينه است پس كسى كه اراده شهر علم دارد بايد كه از در داخل شود و جايى كه فرموده است:

«علىّ اقضاكم»

[٢] و

«هو مع الحقّ و الحقّ معه»

[٣]؛ يعنى على بن ابى طالب قاضى‌ترين همه شماست و او با حق است و حق با اوست و جايى كه فرموده است:

«انّى مخلّف فيكم الثّقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى و إنّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض»

[٤]؛ يعنى من پس مى‌اندازم در ميان شما دو چيز عظيم گرانبها: يكى كتاب خدا و ديگر عترت خود را كه اهل بيت من‌اند و به درستى كه كتاب خدا و اهل بيت من از يك ديگر جدا نمى‌شوند تا آنكه وارد شوند بر من در حوض كوثر.

بنا بر اين، هر گاه بيرون رفته باشند قوم از متابعت على بن ابى طالب ٧، هر آينه ايشان گمراه خواهند بود به سبب اين مخالفت و آن حضرت ٧ بر صواب خواهد بود در ميان اهل بيت و شيعه و انصار خود.

و چه عجيب و غريب است اين سخن از نظّام و حال آنكه او در طريقه‌اى كه پيش گرفته از نسبت خطا به همه اصحاب پيغمبر ٦ باطل‌كننده اجماع است و عيب‌كننده كسى كه اجتماع كند به اجماع و اعتماد نمايد بر آن؛ زيرا هر گاه خطا بر همه اصحاب جايز باشد پس چگونه اجماع ايشان بر حكمى دليل صحت آن‌

[١]« تاريخ بغداد» ١١/ ٤٩؛ خطيب بغدادى( وفات: ٤٦٣ هجرى قمرى) كه معاصر شيخ مفيد است نقل مى‌كند كه در باره اين حديث از يحيى بن معين سؤال شد، ايشان گفتند: اين حديث صحيح است. ابن عبد البرّ( وفات: ٤٦٣ هجرى قمرى) كه او نيز معاصر شيخ مفيد است، اين حديث را عينا در« الاستيعاب» ٣/ ١١٠٢، ذكر كرده است.

[٢]« مشكاة المصابيح» ٣/ ٣٦٤،« الاستيعاب» ٣/ ١١٠٢.

[٣]« تاريخ بغداد» ١٤/ ٣٢١.

[٤]« الصواعق المحرقة ابن حجر» ص ١٤٩- ١٥٠.