دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٥٨ - اشعار مرد شامى در مدح على ع

كسانى كه كافرند.

شامى گفت: پس كدام است آن قضاء و قدرى كه رفتن ما به آن و از آن بود؟

امير المؤمنين ٧ فرمود: آن امر خداى تعالى است به رفتن و حكم وى به آن، بعد از آن اين آيه را خواند:

وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً[١]؛ يعنى هست امر خدا مقدّر و مقدور.

[اشعار مرد شامى در مدح على ع‌]

پس برخاست شامى مسرور و شاد چون شنيد اين گفتگوى حضرت را و گفت زايل كردى از من غم را يا امير المؤمنين، زايل كند خداى تعالى غم را از تو و خواند اين اشعار را:

؛ يعنى تو آن امامى كه ما به سبب اطاعت تو در روز حشر از خدا اميد غفران و رحمت داريم.

واضح كردى تو امر ما را هر چه مشتبه بود، تو را جزا دهد ربّ تو احسان به عوض احسانى كه كردى.

زايل كرد شكها را گفتگوى واضح تو و زياد كرد علم و ايمان صاحب ايمان و علم را.

[١] سوره احزاب، آيه ٣٨

[٢] در متن عربى به جاى« غفرانا»،« رضوانا» و به جاى« بالاحسان»،« عنّا فيه» و به جاى« امرنا»،« ديننا» و به جاى« ايمانا»،« ايقانا» آمده است.

اين دو بيت نيز در متن عربى افزون است:

\sُ كلا و لا قائلا ناهيه أوقعه‌\z فيها عبدت إذن يا قوم شيطانا\z و لا أراد و لا شاء الفسوق لنا\z قبل البيان لنا ظلما و عدوانا\z\E