دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٦١ - اشعارى در باره افعال بندگان
(آل ابراهيم و آل عمران يك ذريهاند كه حاصل مىشود بعضى از ايشان از بعض ديگر. پس اين امّت نيز هر يك از ايشان از ديگرى حاصل مىشود و متّصف به كمالات مىگردند.)
[اشعارى در باره افعال بندگان]
شيخ فرمود: اين مضمون صدق مقرون كلام امام را شاعر نظم كرده است:
|
لم تخل افعالنا اللّاتى نذمّ بها |
احدى ثلاث معان حين نأتيها |
|
؛ يعنى افعالى كه ما مذمت كرده مىشويم به سبب آنها وقتى كه مىكنيم آنها را خالى نيستند از يكى از سه خصلت.
|
امّا تفرّد بارينا بصنعتها |
فيسقط اللّوم عنّا حين ننشيها |
|
يا اين است كه صادر مىشود اين افعال از خداى تعالى تنها پس لازم مىآيد كه ساقط شود ملامت از ما وقتى مىكنيم اين افعال را.
|
او كان يشركنا فيها فيلحقه |
ما سوف يلحقنا من لائم فيها |
|
و يا اين است كه خداى تعالى شريك است با ما در كردن آنها پس لازم مىآيد ملامتى كه مىرسد به ما به سبب اينها به وى نيز برسد.
|
او لم يكن لإلهي في جنايتها |
ذنب فما الذّنب الّا ذنب جانيها[١] |
|
و يا اين است كه نيست گناهى از براى خداى تعالى در باب اينها پس نيست گناه مگر كسى كه مىكند اينها را و اين است حق.
[١]« امالى سيد مرتضى علم الهدى» ١/ ١٠٦