دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٦٥ - فصل ٧٣ افشاگرى حجازى شافعى و عراقى حنفى عليه يك ديگر

ظاهرتر است از اين.

حنفى عراقى گفت: بيشتر است مناقضه حجازى و عجيب‌تر است اقوال وى از آن جمله اين است كه مى‌گويد اگر كسى خوف داشته باشد از سبع‌[١] يا دشمن در وقت جنگ و به جانب قبله نماز نتواند كرد نماز مى‌كند به غير جهت قبله و اعاده واجب نيست براو. و اگر خوف تلف داشته باشد و نتواند غسل كرد نماز مى‌كند به تيمّم و اعاده مى‌كند نماز را اگر قادر شود بر آب. و قسم به عمر خودم كه اين مناقضه‌اى است ظاهر.

شافعى حجازى گفت: عراقى اقدام كرده است بر ردّ كتاب و مباح كرده است چيزى را كه خداى تعالى اباحت آن را مشروط كرده است به صفتى بى‌وجود آن صفت نيز. از آن جمله اين است كه مى‌گويد قطاع الطّريق مباح است براى ايشان خوردن ميته وقت ضرورت و تقصير مى‌كند در نماز نزد طول سفر. پس مباح گردانيده است رخصت خدا را در حال منع آن.

حنفى عراقى گفت: قول حجازى عجيب‌تر است از اين؛ زيرا مباح گردانيده است براى همين قطاع الطّريق مسح بر خفّين يك روز و يك شب، چنان كه مباح گردانيده است براى اهل حضر.

پس اگر اين قول از روى هوا و هوس است هيچ مضايقه نيست در آن و اگر اتباع سنّت و اقتدا به سلف، پس ما نمى‌دانيم كسى را كه نقل كرده باشد اين قول را از جمعى كه قبل از حجازى بودند.

شافعى حجازى گفت: عراقى مى‌گويد اگر كسى روز جمعه نماز ظهر كند در خانه خود مجزى است او را و اگر بعد از آن بيرون رود به اراده نماز جمعه و ادراك كند امام را در نماز، نماز مى‌كند با او و اگر ادراك نكند امام را، اعاده مى‌كند نماز ظهر را چهار ركعت پس آن نماز اول در يك حال مجزى است و در حال ديگر مجزى نيست و اين ملاعبت است به دين و شرع.

[١] حيوان درنده.