دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٣٢ - اشعار ابو طالب

از براى فداء كسى عزيز است كه داراى حسب روشن و شرف و كرم و ساحت وسيع باشد.

اگر به تو مرگ برسد علاجى نيست به درستى كه تير كه مى‌تراشند بعضى مى‌خورد و بعضى نه، بسا آدمى بعضى مدتى زنده مى‌ماند و بعضى زود مى‌رود.

هر زنده‌اى اگر چه مهلتش بدهند مدتى زنده باشد آخر به او از مرگ نصيبى مى‌رسد.

پس امير المؤمنين ٧ فرمود:

آيا تو مرا به يارى احمد امر مى‌كنى نمى‌دانى كه من بى‌گفته كسى در نصرت او مى‌كوشم و اللَّه آنچه را گفتم از روى جزع و خوف نگفته‌ام.

و ليكن دوست مى‌داشتم تو نصرت مرا ببينى و بدانى كه من هميشه طاعت تو مى‌كنم.

[٢] سعى من در نصرت احمد براى رضاى خداست كه پيغمبرى هدايت‌كننده و حمد كرده شده در طفوليت و بزرگى است.

باز امير المؤمنين ٧ بعد از آن فرموده:

[١] در متن عربى« الفصول» و ديوان على ٧ به جاى« الأعزّ»،« الأغرّ» و به جاى« الحسيب»،« الرحيب» آمده است.

[٢] ديوان امام على ٧ ص ٦٣.