دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٥٧ - فصل ٨٣ اشعار ابو سفيان در باره رذالت قبيله بنى تميم

نزد ما از جمله منافقان است ليكن وصف كردن قبايل عرب و بيان حقيقت حال ايشان بر وجهى كه موافق بوده باشد موقوف نيست به اينكه قائل آن منافق نباشد و نفاق خبر دهنده مخلّ نيست به صدق اين قسم خبرى؛ زيرا عرب ننگ دارند از كذب در سخنى كه ضد قول ايشان معلوم همه كس باشد به ضرورت و تعصب و حميت عظيم مى‌ورزند در اينكه مبادا از ايشان سخنى سرزند و ضد آن صادق باشد.

خصوصا ابو سفيان كه سيد و مهترى بود از جمله سادات قوم خود. و اقلّ آنچه در اين باب است اين است كه بگوئيم شعر او منزلت اشعار عرب در زمان جاهليت داشته باشد كه ايشان در اشعار خود وصف قبايل شجاعت يا جبن يا سخاوت يا بخل يا بلندى مرتبه يا پستى مرتبه مى‌كردند.

و حال آنكه اشعار ايشان در اين ابواب معتبر و سند است و هر گاه حال بدين منوال باشد كه ما بيان كرديم. پس باطل شد سخن آنكه قصد كرده است باطل نمودن اين حجت ما را كه به قول ابو سفيان آورده‌ايم بر ناسزاوارى و عدم اهليّت قبيله «بنى تيم» و «بنى عدى» براى خلافت و امامان امّت. به اين روش كه گفته است چون ابو سفيان منافق و مخالف دين است قول او حجت نيست و وجه باطل شدن اين سخن از آنچه ما ذكر كرديم ظاهر است.