دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٠٩ - مناظره شيخ مفيد با ابن لؤلؤ اسماعيلى

فصل ٦٢ كلام شيخ- ادام اللَّه عزّه- در اباحت متعه‌[١]

[مناظره شيخ مفيد با ابن لؤلؤ اسماعيلى‌]

شيخ فرمود: حاضر شدم در خانه بعضى از سرداران دولت و در آنجا بود شيخى از اسماعيليه معروف به «ابن لؤلؤ».

پس پرسيد از من چه چيز است دليل بر اباحت متعه؟ گفتم: دليل بر اين، قول خداى تعالى است كه فرموده است:

وَ أُحِلَّ لَكُمْ ما وَراءَ ذلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً حَكِيماً[٢] (خداى عز و جل شمرده است زنانى را كه حرامند بر آدمى مثل مادر و خواهر و غير آن بعد از آن فرموده است:) حلال كرده است خدا از براى شما غير اين زنان را كه صرف كنيد اموال خود را در مهر ايشان در حالى كه محصن و عفيف باشند و زنا نكنيد پس كسى را كه متعه كنيد از اين زنان، واجب است بدهيد به وى اجرى كه قرار داديد براى او و گناهى نيست بر شما بعد از انقضاء مدت در هر چه راضى شويد هر دو به آن از زياد كردن اجرت و مدت يا جدا شدن از هم به درستى كه خداى تعالى عليم است به مصالح شما و حكيم است.

(يعنى وضع كرده است هر چيزى را در موضع خود موافق مصالح، چنان كه وضع‌

[١] شيخ مفيد در خصوص« متعه» چند كتاب نوشته از جمله:« الموجز في المتعه»،« مختصر المتعه»،« النقض على ابى عبد اللَّه البصرى كتابه في المتعه» و« احكام المتعه». براى اطلاع بيشتر از اين بحث مراجعه كنيد به كتاب« خلاصة الإيجاز في المتعه» كه توسط كنگره شيخ مفيد جزو آثار ايشان به چاپ رسيده است.

[٢] سوره نساء، آيه ٢٤.