دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٥٨ - فصل ٧٣ افشاگرى حجازى شافعى و عراقى حنفى عليه يك ديگر

؛ يعنى اگر بدهند به قوم هر چه دعوى كنند هر آينه دعوى مى‌كنند خونها و مالهاى قوم ديگر را.

پس مخالفت كرده است حجازى با كتاب خداى تعالى و سنت رسول ٦ و اجماع مسلمانان.

شافعى حجازى گفت: عراقى مى‌گويد اگر موشى بيفتد در چاهى و بميرد، مى‌بايد بيست دلو آب كشيد. و اگر بيفتد در چاه دم موشى، مى‌بايد جميع آب را كشيد. باز از روى تعجب گفت: چه چيز عجيب كرده است اين قول را و غريب گردانيده اين را چگونه همه موش نجس نمى‌كند جميع آب را و بعض آن نجس مى‌كند آن را؟! به درستى كه اين چيزى است عجيب.

حنفى عراقى گفت: شگفت انگيزتر از اين قول، قول توست اى حجازى كه مى‌گوئى: اگر موشى بميرد در چاهى كه دو قلّه‌[١] آب داشته باشد و بپاشد از هم، آب چاه پاك است. و اگر بردارند از آن آب يك قلّه را و باشد در آن بعضى از آن موش، آن آب نجس است. پس تمام موش نجس نكرده است آب را و بعض موش نجس كرده است آن را و تمام آب پاك است و بعض آن نجس. و اين شنيع‌تر است از آنچه تو حكايت كردى از من.

شافعى حجازى گفت: عراقى مى‌گويد اگر موشى بميرد در چاه بيست دلو آب مى‌بايد كشيد و اگر آدمى از اهل طهارت و ايمان بميرد جميع آب را مى‌بايد كشيد.

باز از روى تعجب گفت: آيا تو موش را پاكتر از اهل ايمان مى‌دانى؟! نعوذ باللَّه من سوء الاختيار.

؛ يعنى پناه مى‌برم به خداى تعالى از بدى مذهب.

حنفى عراقى گفت: حجازى مى‌گويد اگر مؤمن پاك و با تقوى دست بمالد به فرج خود واجب مى‌شود براو وضو و اگر دست بمالد به فرج سگى يا خوكى واجب نيست براو وضو. پس گردانيده است سگ و خوك را پاكتر از اهل تقوى‌

[١] ظرفى شبيه كوزه بزرگ كه چهل تا هشتاد ليتر آب بگيرد.