دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٥٦ - فرمايش على ع در باره قضا و قدر الهى

فصل ٣٣ [بحثى در باره قضا و قدر]

[فرمايش على ع در باره قضا و قدر الهى‌]

خبر داد شيخ- ادام اللَّه عزّه- مرسلا از عمرو بن وهب يمانى كه او گفت حديث كرد مرا عمرو بن كعب‌[١] از محمد بن جابر[٢] و او از ابو اسحاق سبيعى‌[٣] گفت:

شيخى از اهل شام حاضر بود در جنگ صفّين با امير المؤمنين ٧ بعد از برگشتن از صفّين گفت: مرا خبر ده كه رفتن ما به شام آيا به قضاى خداى تعالى و قدر او بود؟[٤] فرمود: بلى، اى برادر شامى. قسم به كسى كه دانه را فلق كرده يعنى آن را خلق كرده يا شق نموده و از آن برگ بيرون آورده و انسان را خلق نموده است كه ما از موضعى نگذشتيم و سرازير گودى نشديم و بالاى بلندى نرفتيم مگر به قضاء خداى تعالى و قدر او.

شامى گفت: يا امير المؤمنين، آيا رنج و محنتى كه در اين وقت كشيدم پيش خدا حساب كنم و حال آنكه گمان ندارم كه بوده باشد براى من اجرى در سعيى كه كرده‌ام هر گاه خداى تعالى قضا كرده باشد آن را بر من و مقدّر كرده باشد براى من؟

[١] عمرو بن كعب( خ ل: عمرو بن سعد).

[٢] محمد بن جابر يمانى از اصحاب امام صادق ٧ است و ظاهر امرش دلالت بر شيعه بودنش دارد.« تنقيح المقال» ٢/ ٩٠ شماره ١٠٤٧٥

[٣] عمرو بن عبد اللَّه بن على معروف به« ابو اسحاق سبيعى همدانى» از تابعين برجسته است. در شب شهادت على ٧، در سال چهل هجرى چشم به جهان گشود و چهار نفر از ائمه اطهار عليهم السّلام را درك نمود و از اصحاب معروف امام صادق ٧ به شمار مى‌آمد. شيخ مفيد در كتاب« اختصاص» مى‌نويسد:« او چهل سال نماز صبح را با همان وضوء نماز مغرب به جاى آورد و او هر شب يك ختم قرآن داشت و در عصر خود عابدترين و موثق‌ترين شخص در حديث نزد خاص و عام به شمار مى‌آمد و از ثقات راويان امام سجاد ٧ بود. شب شهادت على ٧ به دنيا آمد و در سن نود سالگى يعنى سال ١٣٠ هجرى قمرى رحلت كرد.»« الاختصاص شيخ مفيد» ص ٨٣،« تنقيح المقال مامقانى» ٢/ ٣٣٥

[٤]« نهج البلاغه» حكمت ٧٨