دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٦٨ - مخالفت شافعى با على ع در مقابله احكام شرعى

گفت: بلى.

گفتم: پس آيا اين نمى‌كشاند شما را به مخالفت با امير المؤمنين در بسيارى از احكامى كه آن حضرت فرموده و واقع نشده بر آن اجماع؟ و بعد از طى اين كلام مى‌گويم نيست مرا حاجتى به اين تعسّف و دليل و نه احتياجى در اثبات آنچه نقل كردم به اين استدلال؛ زيرا نيست احدى از فقهاى شما مگر اينكه مخالفت كرده است با امير المؤمنين در بعض احكام آن حضرت و ميل كرده است از فرموده وى به غير او. و نيست كسى در ايشان كه موافقت كرده باشد با وى در جميع آنچه آن حضرت حكم كرده است به آن ميان حلال و حرام.

[مخالفت شافعى با على ع در مقابله احكام شرعى‌]

و به درستى كه من تعجب مى‌كنم از انكار كردن تو آنچه را كه ذكر كردم. و حال آنكه امام و صاحب تو يعنى شافعى مخالفت امير المؤمنين ٧ كرده است در مسأله ميراث و مسأله مكاتب و رفته است در اين دو موضع به قول زيد و روايت كرده‌اند از آن حضرت كه واجب نمى‌شود وضو به سبب مس ذكر و شافعى مى‌گويد كه واجب مى‌شود به آن. و على ٧ مخالفت حكم كرده است در اين به رأى و اجتهاد.

و حكايت كرده است «ربيع»[١] از «شافعى» در كتاب مشهور خود، كه قصورى ندارد كردن نماز جمعه و عيدين در عقب هر امينى و غير امينى و متغلّبى؛ زيرا نماز كرده است على ٧ به مردم وقتى كه عثمان محصور بود.

پس استدلال كرده است بر جواز نماز كردن عقب كسى كه متغلّب باشد بر امور امت به نماز كردن مردم عقب على ٧ در زمان حصر عثمان. و اين تصريح است به اينكه آن حضرت متغلب بود!؟ و خلافى نيست در اينكه متغلّب بر امر امت فاسق است و گمراه و نيز گفته است شافعى كه جايز است نماز كردن عقب خوارج، زيرا آنچه صادر شد از ايشان از روى تأويل و شبهه بود و اگر چه فاسقند.

[١] ربيع بن سليمان مرادى شاگرد برجسته شافعى بود و در سال ٢٧٠ هجرى قمرى در مصر درگذشت. ر. ك:« وفيات الأعيان» ٢/ ٢٩١.