دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٥٦ - فصل ٨٣ اشعار ابو سفيان در باره رذالت قبيله بنى تميم
فصل ٨٣ [اشعار ابو سفيان در باره رذالت قبيله بنى تميم]
شنيدم از شيخ مفيد- ادام اللَّه حراسته- كه مىگفت از آن جمله آن چيزى كه دلالت مىكند بر رذالت بنى تيم بن مرة و بنى عدى و سزاوار است كه ما آن چيز را با سخنان سابق جمع كنيم، قول ابو سفيان صخر بن حرب بن اميّة است در وقتى كه به او رسيد كه مردم بيعت كردند با ابو بكر.
پس شروع كرد در ترغيب بنى هاشم بر اينكه فسخ كنند بيعت ابو بكر را و دعوت كرد ايشان را بر اينكه ايشان امام و پيشوا گردانند امير المؤمنين را ٧ و گفت:
|
بنى هاشم لا تطعموا النّاس فيكم |
و لا سيّما تيم بن مرّة او عدى |
|
|
فما الامر الّا فيكم و اليكم |
و ليس لها الّا ابو حسن على |
|
|
أبا حسن فاشدد بها كفّ حازم |
فانّك للامر الّذى يرتجى ملى[١] |
|
؛ يعنى اى قبيله بنى هاشم به طمع ميندازيد مردم را در خود و خصوص قبيله بنى تيم و قبيله بنى عدى.
پس نيست امر امامت مگر در ميان شما و مگر به سوى شما. و نيست از براى امر امامت مگر ابو الحسن كه على بن ابى طالب است. اى ابو الحسن محكم كن از براى امر امامت كف احتياطكننده را.
پس به درستى كه تو به امر امامت كه ما اميد مىداريم آن را سزاوارى و پرى از آن.
شيخ- ايّده اللَّه- مىفرمايد كه آيا نمىبينيد قول اين مرد پير را در حضور جماعت و به حيثيتى كه رسيد قول او به مردم شهر و اهل صحرا كه چگونه عيب كرد و حقير شمرد «تيم» و «عدى» را. و اظهار كرد قول به رذالت اين دو قبيله را و كوتاهى آنها را از استحقاق خلافت و رسيدن مرتبه رياست. و ابو سفيان اگر چه
[١]« العقد الفريد» ٤/ ٨٥،« تاريخ يعقوبى» ٢/ ١٢٦.