دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٧ - مقدمه مترجم
[مقدمه مترجم]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بخور مجالس هوشمندان مشكين موى از آتش بىدود گل حمد چمن پيرائيست كه ترجمه نواهاى عندليبان شوقش دستان غرائب قدرت اوست، و نكهت مشام بزم افروزان عقل و خرد از نسيم انفاس تقديس محفل آرائى است، كه تأويل كلام قصّه پردازان عالم صنعش تفسير آيه حكمت اوست. كورى از باصره بصيرت است و گر نه شارع تصديقش از دليل بىنياز است، كوتاهى از قدم عقل است و الّا محجّه اثباتش را چه حاجت به حجتهاى دور و دراز- تعالى شأنه و عظم برهانه-.
بهترين صورتى كه مستمعان ملأ اعلاء از آن مستفيدند زمزمه عبارتى است كه مفيد نعمت سرور هر دو سرا، صدرنشين بارگاه عزّ علاء، مسند آراى مجالس اصطفا، زينت بخش سرير اجتباست. آنكه از هيبت اشاره برق نمايش دل بدر منير دو نيم، و از صيت لطف و عنفش جان اكاسره جهان، جهان اميد و بيم شد. به يك غيبت از وطن، تسخير زمين و آسمان كردند. و كلمه شهادت ابطال و شگرفترين سخنى كه متكلمان مجمع قال زبان مقال به آن گشايند. درود نورانى، درود شهسوارى است كه جواب طعن سنان و سنان طعن مخالفان بر زبان تيغ و تيغ زبانش از آب روانتر و از منام در نيام آسانتر است، و غنچه كفش در بخشش زخارف دنيوى به دوست و دشمن از گل جنان چندان خندانتر.
امامى كه نگين نيابت خاتم النبيّين به حسب وراثت زيور انگشت استحقاق