دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٦٢ - فصل ٣٤ مناظره فضال بن حسن با ابو حنيفه

فصل ٣٤ [مناظره فضال بن حسن با ابو حنيفه‌]

خبر داد مرا شيخ- ادام اللَّه عزّه- مرسلا كه گذشت روزى فضال بن حسن بن فضال كوفى‌[١] بر ابو حنيفه و پيش او جمعى كثير بود و بر ايشان مى‌خواند چيزى از فقه و حديث مذهب خود. پس فضال به رفيقش گفت: و اللَّه نمى‌روم از اينجا تا ابو حنيفه را خجل نكنم! رفيقش گفت: ابو حنيفه كسى است كه آوازه او بلند شده و حجت وى ظاهر گرديده! فضّال گفت: ساكت شو! آيا تو گمان دارى كه حجت كافرى بر مؤمن غلبه مى‌كند؟! بعد از آن نزديك ابو حنيفه رفت و سلام كرد.

ابو حنيفه جواب سلام گفت و جميع آن مردم نيز جواب سلام گفتند.

فضال گفت: يا ابا حنيفه! من برادرى دارم مى‌گويد بهترين خلق بعد از رسول اللَّه ٦ على بن ابى طالب است و من مى‌گويم ابو بكر است و بعد از او عمر پس تو چه مى‌گوئى؟

ابو حنيفه ساكت شد و لحظه‌اى سر به زير انداخت بعد از آن سر برداشت و گفت: براى كرم و فخر ايشان كافى است اينكه مكانشان پيش رسول ٦ است و در جنب او مدفون‌اند. آيا نمى‌دانى كه ايشان در قبر ضجيع رسول اللَّه ٦‌اند يعنى در پهلوى هم پهلو بر زمين گذاشته‌اند؟ پس چه حجت و دليل براى تو از اين واضح‌تر است.

فضال گفت: من اين را به برادرم گفتم جواب گفت و اللَّه اگر اين موضع از رسول ٦ بود نه از ايشان پس ايشان ظلم كردند به سبب دفن خود در موضعى كه‌

[١] ر. ك:« قاموس الرّجال» ٤/ ٣١٣ چاپ طهران