دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٩٠ - اشعار كعب حسان و ربيعه و ديگر شاعران در باره سبقت على ع در ايمان
المؤمنين ٧؛ آيا نيست على ٧ اول كسى كه نماز گزارد به قبله پيغمبر و آن كسى كه جبرئيل يار او بوده در غسل حضرت رسول ٦ و در كفن او. على ٧ آن كسى است كه در اوست آنچه در قوم است از نيكى كه شك ندارد در اين. و نيست در قوم آنچه در اوست از نيكى. چيست آنچه برگردانيده شما را از او تا بدانيم ما آن را اى مردمان. به درستى كه بيعت شما با ابو بكر اول فتنهاى است كه پيدا كردهايد در دين.
شيخ مىفرمايد كه در اين شعر جزم ظاهر مىشود از گوينده آن بر بطلان امامت ابو بكر و حقيقت امامت امير المؤمنين ٧.
و از آن جمله، شعر فضل بن عتبة بن ابو لهب[١] است كه در آن شعر رد فرموده بر بطلان امامت ابو بكر و حقيقت امامت امير المؤمنين ٧.
و اول قصيده وليد بن عقبه گفته اين است:
|
الا انّ خير النّاس بعد ثلاثة |
قتيل التجيبى الّذى جاء من مصر[٢] |
|
؛ يعنى اى مردمان به درستى كه بهترين مردمان بعد از سه كس (كه آن رسول ٦ است و ابو بكر و عمر) كسى است كه منسوب بوده به قبيله تجوب آن چنان كسى كه آمده بود از مصر.
پس فضل بن عتبه رحمه اللَّه در جواب او گفته است:
|
الا انّ خير النّاس بعد محمّد |
مهيمنه التّاليه في العرف و النّكر |
|
|
و خيرته في خيبر و رسوله |
بنبذ عهود الشّرك فوق ابى بكر |
|
|
و اوّل من صلّى و صنو نبيّه |
و اوّل من اردى الغواة لدى بدر |
|
[١] نام كامل او« فضل بن عباس بن عتبة بن ابى لهب» است.
[٢]« تاريخ طبرى» ٥/ ٢٠٤ ذيل حوادث سال ٣٥ هجرى قمرى.