دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٨ - فصل ٧ كلام شيخ - ادام الله عزه - در ابطال امامت ابو بكر از جهت اجماع

واجب است بنا بر اين اصل كه واجب دانيد عصمت امرا و قضاة را يا بيرون رويد از اجماع و عمل به آن نكنيد.

پس شيخ- ادام اللَّه عزّه- به او گفت كه سكوتى كه اول كردى بهتر بود از اين كلامت و من گمان نداشتم كه پوشيده باشد بر تو خطا در اين فصل، يا بدارى نفس خود را بر اين كلام با علم به ضعف و سستى آن از روى عناد، از براى آنكه نيست اجماع در آن چيز كه ذكر كردى تو بلكه اجماع در ضد آن است، از براى آنكه امت اتفاق دارند بر اينكه قاضى كه غير امام باشد محتاج است به قاضى كه امام است و امير از جانب امام ٧ محتاج است به اميرى كه او امام است و اين ساقط مى‌كند چيزى را كه دست زده‌اى به آن، مگر اينكه اشاره كرده باشى به امير و قاضى به سوى نفس امام، پس امام چنان كه تو وصف كردى غير محتاج است به قاضى كه مقدّم به او باشد و يا به اميرى ديگر مقدّم بروى، و به درستى كه امام مستغنى است از امام ديگر به سبب عصمت و كمال وى، پس كدام است مواضع الزام و بحث تو بر ما، پس او ديگر حرفى نگفت.