دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٢٤ - نظر شيعه و سنى در باره نزول آيه تطهير - رجس چيست؟

معنى و فايده نخواهد بود؛ از براى آنكه اراده نيكوئى و بيان اقتضا مى‌كند شامل جميع خلايق باشد چنان كه در تفسير نقل كرده‌اند.

(پس اگر اراده آن در هر دو آيه به اين معنى باشد شامل جميع خلايق خواهد بود و هيچ اختصاص به اهل بيت نخواهد داشت. و حاصل آنكه خداى تعالى مى‌خواهد كه جميع خلق وى معصوم باشند ليكن به فعل نمى‌آيد. پس اگر اراده در اين آيه به اين معنى باشد مخصوص ساختن آن به اهل بيت لغو مى‌شود. و اما اگر به آن معنى باشد كه بالفعل زايل شده است مخصوص است به اهل بيت و كسى ديگر معصوم نيست).

پس چون خداى تعالى اهل بيت را به اراده زايل كردن رجس از ايشان مخصوص گردانيده است، هر آينه بر آنچه ما آن را وصف كرديم دلالت مى‌كند كه آن وقوع زايل شدن رجس از ايشان است و اين موجب عصمت است چنان كه ذكر كرديم.

(پس ثابت شد آنكه آيه در شأن وى نازل شده مى‌بايد معصوم باشد) و چون اجماع كرده‌اند بر اينكه زنان نبى ٦ معصوم نبوده‌اند باطل شد قول كسى كه گمان كرده بود آيه در شأن ايشان نازل شده است.

يا آنكه كسى كه اندك چيزى از زبان عرب و اصول و قواعد آن داند مرتكب اين قول نمى‌شود و توهّم صحت آن نمى‌كند؛ زيرا ميان اهل عرب خلافى نيست در اينكه ضمير جمع مذكّر «م» است، و جمع مؤنّث «ن» و تفاوت و امتياز اين دو جمع به اين دو ضمير است. و جايز نيست در لغت قوم گذاشتن علامت مؤنّث بر مذكّر و نه گذاشتن علامت مذكر بر مؤنث و اين را نه در حقيقت و نه در مجاز استعمال نكرده‌اند.

چون خداى تعالى در اين آيه ابتداء كرده است به خطاب زنان و در خطاب ايشان علامت جمع را كه نون است آورده است پس فرموده است:

يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ‌