دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥١٥ - فصل ٨٩ اثبات ايمان ابو طالب

فصل ٨٩ [اثبات ايمان ابو طالب‌]

شنيدم از شيخ- ادام اللَّه عزّه- كه مى‌گفت: از جمله آن چيزها كه دلالت مى‌كند بر ايمان ابو طالب رحمه اللَّه آن است كه او اخلاص ورزيده در دوستى رسول ٦ و نصرت رسول ٦ كرده به دل و دست و زبان خود. و امر كرده دو پسر خود را كه يكى على بن ابى طالب ٧ و ديگرى جعفر ٧ را به متابعت رسول ٦.[١] و از جمله چيزها كه دلالت مى‌كند بر اين معنى، قول رسول ٦ است به ابو طالب در وقت وفات كه پيوند كند با تو خويشى چنان كه خويشى تو با من پيوند نمود و مهربانى كرد. و جزا داده شوى به خير و خوبى پس معلوم شد كه پيغمبر ٦ دعا كرده است از براى ابو طالب و جايز نيست پيغمبر ٦ كه دعا كند بعد از موت از براى كافر. و همچنين روا نيست آن حضرت ٦ كه طلب كند از خداى تعالى خير و خوبى از براى كافر. پس معلوم شد از دعاى پيغمبر او را و طلب كردن خير از خداى تعالى براى او ايمان او رحمه اللَّه.

و همچنين از جمله چيزهائى كه دلالت مى‌كند بر ايمان ابو طالب آن است كه امر كرده است پيغمبر ٦ على بن ابى طالب ٧ را از جمله فرزندان ابو طالب به تغسيل و تكفين و دفن ابو طالب‌[٢] و در آن وقت از فرزندان ابو طالب رحمه اللَّه آنكه حاضر بود سه كس بود على بن ابى طالب ٧ و عقيل و طالب؛ زيرا جعفر به بلاد حبشه رفته بود و از جمله حاضران همين على بن ابى طالب در آن وقت ايمان آورده بود به خداى تعالى و رسول او ٦.

پس مى‌گوئيم امر كردن پيغمبر ٦ امير المؤمنين ٧ را به تغسيل و تكفين و دفن پدر، خود دليل است بر ايمان ابو طالب؛ زيرا اگر كافر مى‌بود جايز نبود

[١]« الكامل ابن اثير» ٢/ ٥٨.

[٢]« شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد» ١٤/ ٧٦.