دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٦٣٤ - فصل ١٢٠ سفارشها و فرمايشات امام صادق ع به شيعيان

فصل ١٢٠ [سفارشها و فرمايشات امام صادق ع به شيعيان‌]

در حديث و حكايات از شيخ. خبر داد مرا شيخ مفيد ابو عبد اللَّه- ادام اللَّه عزّه- گفت خبر داد مرا ابو الحسن احمد بن محمد بن الحسن بن الوليد، از پدر خود، از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمد بن عيسى، از يونس بن عبد الرحمن، از بعض اصحاب خود، از خيثمه، از ابو عبد اللَّه جعفر بن محمد ٧ گفت: داخل شدم به خدمت آن حضرت ٧ كه وداع كنم او را ٧ و من اراده سفر داشتم به جانب مدينه.

پس آن حضرت ٧ فرمود:

«ابلغ موالينا السّلام و اوصهم بتقوى اللَّه و العمل الصّالح، و أن يعود صحيحهم مريضهم و ليعد غنيّهم على فقيرهم، و ان يشهد حيّهم جنازة ميّتهم، و ان يتلاقوا في بيوتهم. و ان يتفاوضوا علم الدّين فانّ في ذلك حياة لامرنا. رحم اللَّه عبدا احيى امرنا و اعلمهم يا خيثمة انّه لا يغني عنهم من اللَّه شيئا الّا العمل الصّالح فانّ ولايتنا لا تنال الّا بالورع. و انّ اشدّ النّاس عذابا يوم القيامة من وصف عدلا ثمّ خالفه الى غيره»

[١]؛ يعنى برسان دوستان ما را سلام و وصيت كن ايشان را به پرهيزكارى خداى تعالى و به عمل نيكو و اينكه عيادت كند صحيح ايشان مريض ايشان را، غنى ايشان فقير ايشان را و اينكه حاضر شود زنده ايشان جنازه مرده ايشان را و اينكه با يك ديگر ملاقات كنند در خانه‌هاى خودشان و اينكه از يك ديگر فراگيرند علم دين را. به درستى كه در اينكه گفتم حيات كار ماست. رحم كند اللَّه تعالى بنده‌اى را كه او زنده گرداند كار ما را و بياموزد ايشان را اى خيثمه كه دفع نمى‌كند از ايشان از جانب خدا هيچ چيز را مگر عمل صالح پس به درستى كه دوستى ما رسيده نمى‌شود مگر به پرهيزكارى. و به درستى كه سخت‌ترين مردمان به حسب عذاب در روز قيامت آن كسى است كه نصيحتى كند كسى را بعد از آن خود مخالفت كند

[١].« الكافى كلينى» ٢/ ١٧٥- ١٧٦